woensdag 21 december 2016

Big Trip filmpje - deel 8 Spanje

Beter laat dan nooit...Bekijk in dit filmpje onze trip door Spanje en terug naar NL via Parijs.


maandag 14 november 2016

Terug en nieuwsbrief


Nog maar net terug in Nederland en gelijk al nachtvorst. 's Ochtends worden we wakker met 5,9 graden op de thermometer in de camper. Tijd voor het kacheltje... Welkom terug :-)

Gelukkig komen we verder in een warm bad. De eerste familie en vrienden hebben we al weer ontmoet en de agenda loopt weer vol. Fijn om iedereen weer te zien en elkaar bij te praten. Daarnaast ook landen en weer wennen aan Nederland. Het voelt soms alsof we maar even weg zijn geweest en op andere momenten wordt je geconfronteerd met hoe anders Nederland is en hoe anders Nederlanders zijn dan de landen en mensen die we het afgelopen half jaar hebben gezien. De omgekeerde cultuurshock ofzo. 

En.. onze tijd in Nederland is tijdelijk. We gaan over een poosje weer de hort op. We gaan niet verder rondtrekken met de camper, maar gaan terug naar Spanje, naar Galicia, om daar aan De Camino iets op te zetten. Daarover later meer, al dan niet via dit blog.

WIE MEER WIL WETEN OVER ONS IN SPANJE: mail naar jos_heidi@yahoo.zin

maandag 7 november 2016

Ici Paris

En dan wordt het tijd om Spanje even te verlaten. 2000 kilometer van huis, beginnen we aan de terugreis. 


We maken nog even een tussenstop bij onze vrienden in Luquín. Een snelle logeerpartij, lekker samen spelen en fijn bijpraten. En dan weer voor een poosje afscheid nemen.


We rijden flinke einden en onderweg proberen we wat werk te verzetten. Het wordt iets creatiefs met Spaans, de bijbel en de camino. En ze vinden het nog leuk ook ;-). School kan soms zo simpel zijn.


We komen praktisch door Parijs en besluiten er een citytrip van te maken. We beseffen ineens dat dat wel even geleden is. De afgelopen maanden zijn we vooral bezig geweest met de camino en hebben we naast Santiago maar weinig steden gezien. Nu is dat ook niet zo erg, we worden er altijd wel een beetje gestrest van, maar voor de afwisseling is het wel erg leuk. We vinden een camperparkeerplaats (Wurtz) in de stad en gaan met de metro naar het centrum.


Yoehoe, de Eiffeltoren! Daar hebben de kinderen naar uitgekeken. Wat een gevaarte is het! Dat was ik eigenlijk al weer vergeten. Ik neem me voor om even wat cijfertjes over de Eiffeltoren op internet op te zoeken. Later gebruiken we dat voor een andere creatieve opdracht: de Eiffeltoren natekenen, een aantal gegevens met cijfers erin opschrijven (bijvoorbeeld dat er dagelijks 500 mensen werken) en dan kijken hoe je dat in het Spaans zegt.


We gaan ook nog naar de Arc de Triomphe. Dat is ook al zo'n imposant bouwwerk. En wat een verkeer...


We willen de Champs Elysees nog even op, maar dat is iets makkelijker gezegd dan gedaan. De gendarmerie is rijk vertegenwoordigd en we mogen er niet door voordat we onze jas hebben opengedaan en in onze tas hebben laten kijken. Merci, madame.


Boas legt de ene na de andere luxe wagen vast bij de Arc de Triomphe. Gekkenhuis daar, met die 8-baans rotonde. En inmiddels is het in heel Parijs geloof ik een gekkenhuis, want het duurt wel even voor we de stad weer uit zijn. 
Nu schiet het op, zeg.. Met een dag kunnen we in Nederland zijn..

zaterdag 29 oktober 2016

Nueve años!

Weer een jarige! Dit keer is Fera aan de beurt. 9 jaar wordt ze al.


We beginnen de dag volgens onze traditie met een feestontbijtje. De improvisatieontbijtjes vallen altijd het meest in de smaak, zoals die keer dat we net verhuisd waren en Fera ontbijt met chocoladepepernoten kreeg. Ze heeft het er nog over. Dit keer was het er ook niet van gekomen om iets speciaals te kopen, maar een feestontbijtje lukt altijd wel.


En dan natuurlijk cadeautjes. Fera begint al een behoorlijke eigen smaak te krijgen, dus we hebben even goed nagedacht. De jongens kochten een horloge voor haar: met lichtje en in de kleur blauw. Dat viel in de smaak.


Wij hadden bedacht om Fera een ochtendje 'shoppen en lunchen met mama' cadeau te doen. Dat ze dat leuk zou vinden, was niet zo moeilijk te raden, want in de week voor haar verjaardag zei ze telkens (zonder dat ze van ons plan wist): ik wil op mijn verjaardag het liefst shoppen met mama! We zijn naar As Cancelas in Santiago geweest. Ze mocht een bedrag besteden bij Primark en daarna gingen we lekker eten. Het werden wat prachtige setjes en we aten bij de Italiaan. Eigenlijk wilden we tapas, maar dat was in de mall nergens te vinden. Dus gingen we naar Pastaworld. Dat is niet zomaar een Italiaan, maar een Italiaans all-you-can-eat-restaurant. Ze hadden zelfs pizza chocola en pizza Oreo (hoe Italiaans is dat?). En de horecaprijzen zijn hier in Spanje ook nog wat prettiger, zelfs in Santiago.


Thuis natuurlijk nog taart eten toen het etentje wat was gezakt. We hadden zelf een laagjestaart gebakken en Fera had besloten dat 'ie moest worden versierd met snoep. Uiteraard moest ze ook de nieuwe outfit nog showen. Dat was weer een gezellig feestje! Wat wordt onze oudste dochter al een dame.



vrijdag 28 oktober 2016

Galicia



Op Jona's verjaardag regende het, maar vanaf half oktober waren de meeste dagen weer mooi. Bij Isla d' Arousa hebben we heerlijk langs de kust gewandeld. Het is echt prachtig en we genieten volop.


We slapen een nachtje aan het strand in Vilanova d' Arousa, waar Alfonso en Debee wonen. De volgende ochtend, als het eb is, zien we allemaal mensen zich in regenbroeken hijsen en het water in gaan. Er worden mosselen geraapt; emmers vol!



We brengen nog een dag door met George, Alfonso en Debee, wat heel gezellig is. We leren weer wat bij over de camino en wonen in Spanje. Er kan ook nog een handje geholpen worden in de keuken en in de tuin. Ze hebben een prachtig oud huis met een apart verblijf voor gasten en een grote tuin, dus er is altijd genoeg te doen.


De daarop volgende dagen zijn we in de buurt van Muxia. We ontdekken een heerlijk strand, waar nu haast geen mens meer te bekennen is. Alleen de plaatselijke bejaarden wandelen hun dagelijkse rondje door het dorp en langs het water. Prachtig, zo blijven mensen fit.


Muxia is ook erg mooi. We genieten van de ruwe golven, een prachtige zonsondergang en het levendige avondgedruis op straat. De kinderen maken vriendjes in het speeltuintje en ervaren hoe je met een beetje Spaans, een beetje meer Engels en handen- en voetenwerk best een eind komt.


In Spanje heb je heel veel speeltuintjes en parkjes en dat is natuurlijk erg leuk. Onze grotere kinderen kiezen vaak voor de skatebaan en het voetbalveld, maar de kleine meisjes worden nog helemaal gelukkig van een speeltuin.


We komen in contact met een Nederlands zendingsechtpaar dat in Laraño bij Santiago de Compostela woont. Ze nodigen ons uit om te komen logeren. Dat is heel fijn, want we willen de omgeving graag nog even wat beter verkennen. En zo zijn we voor de derde keer op deze reis bij een Sjaak/Jacques op bezoek :-).  Fera is al gauw dikke maatjes met Aslan, net als de rest, trouwens. Het is echt een lief beest.



De kinderen vermaken zich opperbest. Er is heel veel speelgoed, nog van hun eigen kinderen. Ze mogen Sjaak een beetje helpen in de tuin en bovendien heeft hij een hele garage vol spullen. Het ene na het andere project wordt geknutseld. Jos neemt de tijd om de kapotte watertank te repareren, wat vooralsnog gelukt lijkt te zijn. Helaas ontdekken we wel dat nu de andere remcylinder van de camper kapot is, dus dat betekent weer een dure reparatie. Het is fijn dat we deze logeerplek hebben, want nu kunnen we de camper wel een paar dagen missen. En bovendien spreken Mija en Sjaak goed Spaans, ze wonen hier al bijna 30 jaar, dus dat helpt ook enorm.


Het is allemaal heel gezellig en tussen de kinderen en Sjaak en Mija klikt het ook goed. Zo goed dat iedereen het wel ziet zitten om het een avond zonder ons te doen. De kinderen kunnen zelfs haast niet wachten... Jos en ik worden naar Santiago gebracht voor een heerlijk avondje uit. Dat Lize na een kwartiertje al wakker werd (want dat doet ze altijd als ik de deur uit ga..) hebben ze ons pas verteld toen we opgehaald werden. We waren sinds september vorig jaar niet met z'n tweetjes op pad geweest, dus we hebben er ontzettend van genoten!


Fera bakt crêpes met de Franse Estelle, ook een zendelinge met hart voor de camino. Gaandeweg krijgen we steeds meer zicht op andere christenen die iets met de backpackers hier (willen gaan) doen. 


Nog steeds is het lekker weer, ook voor Galicische begrippen. Het is soms nog dik 25 graden. Toch zie je aan de aankleding in de winkels dat het weer 'bijna' kerst is, wat heel vreemd voelt. Maar je merkt wel dat de dagen korter worden en dat het 's ochtends en 's avonds behoorlijk af kan koelen. Maar dan is het hier nog steeds prachtig:


Weer van alles beleefd dus. En achter de schermen van dit blog gebeurt ook nog eens een hoop, maar daarover de komende tijd meer duidelijkheid.....

maandag 17 oktober 2016

¡Feliz cumpleaños!

Roep "¡Feliz cumpleaños!" Dit is meest gebruikte en de meest simpele manier om in het Spaans “gefeliciteerd met je verjaardag” te zeggen.

  • Feliz is een Spaans bijvoeglijk naamwoord en betekent "gelukkig."
  • Cumpleaños is het Spaanse woord voor "verjaardag." Het is eigenlijk een samenstelling van twee woorden. "Cumple" komt van het Spaanse werkwoord "cumplir," wat letterlijk "behalen" of "bereiken" betekent. Het woord "años" betekent "jaren." Let op: Het woord "años" wordt altijd met een tilde op de letter "n" geschreven. Zonder de tilde heeft het woord een andere betekenis.[1]
  • Je spreekt deze verjaardagswens uit als fee-lies koem-ple-an-joos.



Bovenstaande wisten we bij het wakker worden nog niet, dus werd het gewoon: Er is er één jarig! en Gefeliciteerd! Een speciaal ontbijtje en zes kaarsjes erop. Jona is 6!


Op verzoek van de jarige werden er cadeautjes in de camper verstopt. Boas heeft zelf een boekje over Ben voor hem geschreven en getekend. Hij las het verhaal aan Jona voor en op de laatste bladzijde zat zijn cadeautje geplakt.


Toen was het tijd voor een kinderfeestje. We reden naar Santiago de Compostela, waar we om 10 uur op hét plein voor dé kathedraal hadden afgesproken met onze fietsende reisvrienden uit België. Ik zag het al helemaal voor me: taart op een kleedje voor de kathedraal, waar ondertussen allerlei pelgrims arriveren. Not. Het regende pijpenstelen, dus eer we bij die kathedraal waren, waren we tot op de draad doorweekt.


Gelukkig kenden we inmiddels het Pilgrim House en na enig zoekwerk vonden we dat weer. Gesloten tot 11 uur. Oké, we zijn niet voor een gat te vangen, dus werd de taart buiten op tafel uitgestald, wat de restaurantbuurman gelukkig prima vond.


Er was taart en lekkers, er waren cadeautjes, we hadden goed gezelschap en een dak boven ons hoofd, dus een feest was het toch wel!


Om elf uur nog even naar binnen om wat verder op te drogen, koffie te drinken en de rest van de taart uit te delen.


's Middags reden we langs de kust wat naar het zuiden, om te overnachten bij Illa d'Arousa, inderdaad, op een eiland. Het regende nog steeds en hier waaide het ook enorm. De kinderen hadden er wel lol in. Ze maakten vliegers met plastic zakken en keken naar de windsurfers. Alles was wel doorweekt en nu, 2 dagen en veel regen later, zijn de jassen nog steeds niet droog. Komt wel weer..


We hadden chocolade-ijs met spikkels als toetje en George leerde de kinderen nog een trucje met de kaarten en zo werd het al gauw laat. Jona zei: deze dag gaat zo langzaam voorbij, ik denk dat God dat expres doet voor mij. 


De volgende dag was er nog een afterparty. We gingen op bezoek bij Alfonso en Debee en toen die hoorden dat Jona jarig was geweest, moest er natuurlijk een kaarsje op de taart (die er sowieso al was). En zo was de eerste verjaardag in de camper een feit.